De juiste schoenen

De juiste schoenen

Het klinkt zo simpel, gewoon even naar de winkel en een paar schoenen halen. Dat is het eigenlijk ook, als je weet welke de juiste zijn. De afgelopen twee jaar was het voor mij een ware zoektocht. Nooit gedacht dat het zo moeilijk zou zijn. En ook nooit gedacht dat goed schoeisel aan de basis staat van je gelukkig voelen tijdens het hardlopen.

Vroeger had ik er niet zoveel last van. Jarenlang heb ik hardgelopen op Nike’s. Nike Lunar, getriggered door het merk en de marketing. En eerlijk gezegd, ze liepen als pantoffeltjes. Maar toen ik serieuzer ging lopen, werd ik toch nieuwsgierig naar de “echte” hardloopmerken. Asics, Sauncony en ook wel New Balance de laatste jaren.

Asics heb ik weleens eerder gehad. Mijn eerste echte (lees: dure) hardloopschoenen. De Asics Kayano 13. Ik was gelijk verkocht. Ze zagen er dat jaar mooi uit en ze liepen werkelijk waar fantastisch. Ik begon zelfs hardlopen steeds leuker te vinden. Dat is het dan dus voor de komende jaren. Maar zoals al het nieuwe was het echte fijne er snel af. Ik heb vele en mooie kilometers gemaakt op die Kayano’s, maar toch wilde ik wat anders.

Daarnaast wilde ik mezelf ook weleens goed voor laten lichten. Bij Aktiesport heb ik weleens een training gehad, maar dat was toch vooral gericht op het verkopen. Product informatie was daarin ondersteunend, niet leidend. Vanessa van Healthclub Open Air vertelde dat ik eens bij Starshoe moest gaan kijken in Zoetermeer. Starshoe kende ik al, maar alleen van de podoloog die erboven zit. Daar heb ik weleens steunzolen aan laten meten. Als ik zou zeggen dat ik via HCOA kwam, dan kreeg ik 10% korting. En Hollander als ik ben, is dat niet tegen dovemansoren gezegd :-). Ik denk dat het inmiddels een jaar of 4 geleden is dat ik daar dus voor het eerst geweest ben en sindsdien ben ik nergens anders meer geweest voor hardloopschoenen. Wat een service. Ik ben goedgelovig van nature, maar ik weet zeker dat die mannen geen onzin praten. Ik was er ook al snel achter dat je daar niet binnen hoeft te lopen met 1 bepaald model van een merk in je hoofd. Ze gaan op zoek naar de schoenen die het beste bij jou als uniek persoon passen. Eerst wordt er een loopanalyse gemaakt, worden je voeten beoordeelt en wordt er veel gevraagd naar je ervaringen, sportgewoontes en -doelen. Je bent er ook al snel langer dan een uur binnen. Er wordt echt aandacht besteed aan jou als klant. Of eigenlijk moet ik zeggen, aan jou als mede liefhebber van het hardlopen. Om een lang verhaal kort te maken, ik ging dus niet met een ander merk naar buiten, maar gewoon weer met Asics. En ze bevielen prima.

Het is gezien mijn uitleg hiervoor niet zo gek dat ik bij Starshoe terug kwam toen mijn Asics aan vervanging toe waren. Weer dezelfde loopanalyse, beetje ervaringen bespreken van de Asics en vervolgens weer nieuwe passen. Om de één of andere reden was de nieuwe uitvoering van mijn Asics niet wat ik ervan verwachtte. Geen probleem natuurlijk, dan gewoon wat anders proberen. En toen heb ik de fout gemaakt om teveel naar uiterlijk te kijken. Eigenwijs als ik was heb ik met mijn antwoorden de medewerker een beetje richting de door mij gewenste schoenen gepraat. We kwamen uit bij de Saucony Ride 8.

Niet omdat ze zo fantastisch zaten. Natuurlijk zaten ze lekker, maar mijn keuze viel op deze schoenen vanwege het uiterlijk. Gelukkig is dat een persoonlijk dingetje, veel mensen zullen het een kermis vinden, maar destijds vond ik het echt een gave schoen. Nog steeds wel denk ik. Maar ik werd er wel voor gestraft. Eigenlijk vanaf het begin kreeg ik last van tintelende tenen tijdens het lopen. En alleen in mijn rechtervoet. Het duurde een paar kilometer, maar het kwam altijd weer terug. Ik heb het een jaar volgehouden op die dingen. Het was nooit heel erg heftig en ik dacht dat het na verloop van tijd wel weg zou gaan. Goed inlopen ofzo. Maar het ging pas echt weg toen ze aan vervanging toe waren.

Met dit in het achterhoofd zou ik met mijn volgende schoenen niet meer op het uiterlijk afgaan. Ik zal het nooit helemaal links laten liggen, maar een  mooie schoen is vooral mooi meegenomen. Functie staat voorop. Zeker toen de afstanden langer werden. Bij Starshoe na een jaar weer een nieuwe analyse, zelfde model in de nieuwe uitvoering geprobeerd, maar al snel  bleek dit model iets te smal voor mij. Een goede verklaring voor de tintelende tenen. Asiscs werd het ook niet. De modellen die me aangepast werden waren te hard of te smal, of beide. Vervolgens kwam de medewerker met New Balance aan. New Balance koppelde ik niet zo snel aan hardlopen. Ik zag altijd wel mensen op NB lopen met evenementen, maar NB is voor mij meer een merk voor wandelen. De New Balance 880 v6 werd gepast.

Ze voelden wat ruim aan, maar ze zaten verder heerlijk. Zeker geen smalle voorvoet. Eerder heel breed. En dat vond ik wel fijn. Tot een jaar geleden was ik wel iemand van het ruime en wijd zittende op het gebied van kleding en schoenen. Het moest vooral niet knellen. Ook de looptesten gingen prima en dus waren de New Balance slofjes de volgende hardloopschoenen. Helaas is vanaf loop 1 ook dit model niet de oplossing gebleken. Weer tintelende tenen en deze keer veel erger aanwezig dan bij de Saucony’s. Nog steeds dacht ik bij mezelf dat het wel met inlopen te maken zal hebben. Misschien ook wel wennen aan de (demping)technieken die in de schoenen zitten. Deze New Balance 880’s heb ik ook aangeschaft voor de training van de halve marathon en vervolgens de hele. Als de schoenen zouden bevallen, dan zou ik in februari een tweede paar van dezelfde aanschaffen. Dit is uiteindelijk dus niet gebeurt. In maart ben ik terug gegaan om een tweede paar schoenen aan te schaffen. Maar zeker niet dezelfde, want tijdens de CPC (halve marathon) was het meer dan de helft van de loop een pijnlijke aangelegenheid. Niet genoeg om op te geven, maar het scheelde niet veel. Na een nieuwe analyse door meerdere medewerkers zijn we tot het plan gekomen om een paar extra zooltjes in de schoenen te leggen, die mijn voeten wat beter moeten ondersteunen en helpen bij de afwikkeling. Geen nieuwe schoenen dus, maar zooltjes om te kijken of dat helpt, voordat ik weer een miskoop doe.

Deze zooltjes van MySole leken de oplossing. Normaal gesproken kwam na een kilometer of 4 het tintelen opzetten. Maar met deze zooltjes kwam het pas veel later. Het was dus niet dé oplossing, maar ik was wel weer een stapje verder. Nu begon het pas na 7 a 8 kilometer. Maar goed, de marathon was  het doel en die is wat langer dan 7 a 8 kilometer. Dus weer terug naar Starshoe. Geen probleem, er werd gewoon weer verder gekeken naar nieuwe mogelijkheden. Wat extra voetanalyses om de stand en de drukpunten wat verder onder de loep te nemen en er werd voorgesteld om een extra verhoging onder de zool te maken. Dit zou ervoor zorgen dat de spieren van mijn tenen en voorvoet minder samengedrukt zouden worden. Want bij Starshoe dachten ze dat dit weleens de echte oorzaak van de tintelende tenen kon zijn. Ik stond inmiddels open voor alles, want ondanks de vooruitgang wist ik wel dat ik op deze manier geen marathon kon lopen. Zo gezegd zo gedaan. En ik moet eerlijk zeggen, tot nu toe is dit de oplossing gebleken. Het tintelen is nog niet 100% weg, maar het begint de eerste rondjes pas na een kilometer of 11. Ik was als een kind zo blij. Na dit een paar keer geprobeerd te hebben ben ik weer naar Starshoe gegaan om een extra paar schoenen te halen. Ik was er wel van overtuigd dat ik niet dezelfde schoenen moest hebben. Door de loopjes waarbij ik meer aan het nadenken en voelen was hoe het met mijn voeten ging, dan het genieten van het lopen en van de omgeving, was ik er wel van overtuigd dat de huidige schoenen te groot waren, waardoor ik teveel ging schuiven in mijn schoenen. Dat zou best weleens voor de laatste klachten gezorgd kunnen hebben die ik nog had. Na wat verschillende modellen geprobeerd te hebben, kwam ik uit bij mijn huidige schoenen. De schoenen waarmee ik de marathon zal lopen. Ik twijfel nog om ze na de marathon in te lijsten, maar dat is meer omdat ze eigenlijk nooit meer wil vervangen. Welke schoenen dit zijn? De Mizuno Wave Horizon!

En ik moet eerlijk zijn, ik vind ze nog mooi ook :-).
Dat dit de juiste zijn, maar alleen in combinatie met de zooltjes bleek wel in het eerste rondje. Op advies van de medewerker van Starshoe zou ik de eerste keer zonder zooltjes gaan lopen. Nieuw merk, betere pasvorm (vorige schoenen waren maat 46, deze maat 44,5), dus misschien was alleen de juiste maat wel een oplossing. Niet dus. Na 2km stond het huilen me nader dan het lachen. Na 4 km heb ik het opgegeven en ben ik gaan wandelen. Dat heb ik voor zover ik me kan herinneren nog nooit gedaan. Nu wilde ik niet direct boos terug gaan naar Starshoe. Ik was er de afgelopen maanden al 4 of 5 keer geweest, maar de medewerker zei wel dat ik gewoon langs kon komen als het niet goed ging. Ik wilde eerst nog een poging wagen mét de zooltjes. En ik ben heel erg blij dat ik dat heb gedaan. De tinteling kwam nog wel, pas na ongeveer 13km. Maar het zette niet door. En na een paar kilometer zakte het zelfs weer weg. En elk loopje wat ik doe wordt het minder of soms zelfs helemaal niet. Is dat lekker zeg! Ongeveer anderhalve maand voor de marathon heb ik dan eindelijk de juiste schoenen. Achteraf gezien een zoektocht van ongeveer 2 jaar. Je kan je wel voorstellen hoe blij ik ben. Natuurlijk krijg ik op een gegeven moment wel last van mijn voeten, maar dat is meer vanwege de afstand en de duur. Ik ben ervan overtuigd dat ik nu de juiste heb.

Het was een lang verhaal, maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat schoeisel zo ontzettend belangrijk is. Daarom heb ik zo goed mogelijk mijn zoektocht naar de juiste schoenen geprobeerd uiteen te zetten. Speciale dank gaat uit naar de medewerkers van Starshoe uit Zoetermeer. Voor hun kennis, hun geduld en zeker ook hun enthousiasme en doorzettingsvermogen om mij met de juiste schoenen de weg op te sturen.

klik ook hier om naar de Uden winkelpagina te gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *